Komentarze do: Bezpieczeństwo za cenę wolności

Autor: Andrzej

Andrzej — Tue, 20 Apr 2010 09:15:22 +0000

Państwo ma zadanie dbać o bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne. Czyli zapewnić bezpieczeństwo obywatelom, prowadzić politykę zagraniczną i stworzyć szkielet, na którym możemy budować wszelkie struktury potrzebne w społeczeństwie. I nic więcej Państwo nie powinno. Państwo nie „powinno” umożliwiać rozwoju osobistego każdemu obywatelowi, to powinien zrobić wolny rynek, na którym ludzie będą prowadzić szkolenia itp. To tak na marginesie.

A bezpieczeństwo czy wolność… to się zmienia u ludzi w różnych okresach życia. Czasem po złych wydarzeniach, czasem ktoś po prostu dorasta do ryzyka, lub podejmuje decyzję, że ma dosyć nudy. Różnie to bywa .

Autor: Bożena

Bożena — Wed, 18 Nov 2009 21:18:57 +0000

To, że sama potrafię postawić swoje życie pod wielkim znakiem zapytania nie oznacza wcale, że mam prawo wymagać tego od innych. Niedawno uruchomiłam przedsięwzięcie , które jest spełnieniem moich marzeń, rozwojem życiowych pasji . Nie wiem czy zrobiłam dobrze, chociaż wiem , że zrobiłam już bardzo wiele.
Jestem na początku nowej drogi w połowie mojego życia i dobrze mi z tym ale jest wiele osób , którym takie podejście do życia nie odpowiada. Państwo powinno umożliwić rozwój osobisty i zawodowy każdemu OBYWATELOWI.
Wolny rynek , liberalna gospodarka owszem ale z ludzką twarzą.
Między nami są prawdziwe rekiny biznesu i płotki, które dobrze czują się w szeregu wykonawców.
Są też ludzie bezradni, chorzy i poszkodowani przez los. Dla nas wszystkich musi być miejsce w tym państwie.
to jest chyba uczciwe prawda

pozdrawiam Bożena

Autor: Jozef

Jozef — Sun, 15 Nov 2009 09:52:38 +0000

Dobry blog, przez całe życie wierzę trzeba się uczyć łamać w sbie lęk i obawy. Dzięki dobym nauczycielom , trenerom można dzień po dniu wspinać się na miarę swoich możliwości do góry. Jestem za tych ludzi wdzięczny BOGU !

Autor: Księgarnia ebooków

Księgarnia ebooków — Fri, 13 Nov 2009 20:19:51 +0000

Super blog, nie mogę się doczekać szkolenia , a teraz na temat…wagarawanie przez uczniów to nie tyko bunt, ale bardziej zwrócenia na siebie uwagi.

Autor: Bartek

Bartek — Fri, 13 Nov 2009 10:42:23 +0000

U wielu ludzi strach przed stratą jest o wiele silniejszy niż żądza zysku. Co zmobilizowałoby cię bardziej: powstrzymanie kogoś przed ukradzeniem ci stu tysięcy ciężko zapracowanych w ciągu ostatnich pięciu lat złotych czy też może perspektywa zarobienia tych samych stu tysięcy w ciągu kolejnych pięciu lat? Faktem jest, że większość z nas o wiele ciężej pracowałaby, aby utrzymać coś, co już posiadamy, niż aby podjąć ryzyko konieczne dla zdobycia czegoś, czego naprawdę chcemy.

Anthony Robbins ciekawie podsumowałby ten krótki artykuł : „Sekret sukcesu polega na tym, aby nauczyć się,
jak wykorzystać cierpienie i przyjemność i jak nie pozwolić, aby cierpienie i przyjemność wykorzystywały ciebie. Jeśli to zrobisz, panujesz nad swoim życiem, jeśli nie, twoje życie panuje nad tobą. ”

I dlatego większość ludzi nie panuje nad swoim życiem tylko narzeka na całą resztę, która „im się przytrafia.”

Autor: Andrzej

Andrzej — Fri, 13 Nov 2009 09:25:33 +0000

Dwa komentarze.
Po pierwsze: wagarowanie w szkole przy obowiązkowym kształceniu to zwykły bunt przeciwko narzuconym obowiązkom. Bardzo często ten sam uczeń poświęca wiele czasu i wysiłku na rozwijanie własnych zainteresowań. Podobnie jak świadomy własnego wyboru i potrzeby uczestnik płatnego szkolenia. Porównanie z przedsiębiorstwem prywatnym i państwowym jest tu całkowicie chybione. Brak nadzoru właścicielskiego ma miejsce również w wielu „prywatnych” firmach o rozproszonym akcjonariacie, gdzie brak jest nadzoru właścicielskiego, a pracownicy najemni nie rozumieją celów organizacji i nie identyfikują się z nimi.
Po drugie: rozważając pojęcie odpowiedzialności w kształtowaniu własnej kariery, losu, czy bezpieczeństwa nie wystarczy konstatować, że wszelkie ludzkie organizacje, w tym państwo, realizują cele jakie stawiają ich członkowie. Uważam, że nie wystarczy nawet statystyczne badanie potrzeb. Potrzebna jest świadomość, że przyjmowane do realizacji przez społeczeństwo cele wynikają, a przynajmniej powinny, z dominującego systemu wartości. W tym systemie wartości nie możemy pogodzić się z tym, że bliźni ranny w wypadku pozostanie bez pomocy jeżeli nie wykupił ubezpieczenia, że wychowujące się w rodzinie patologicznej dziecko z natury rzeczy zostanie pozbawione możliwości realizowania swojego indywidualnego rozwoju, że osoby kalekie, wykluczone, mniej zdolne zostaną symbolicznie, po spartańsku zrzucone ze skały, by nie obciążały społeczeństwa. Dlatego godzimy się na socjalne działania państwa. Od mądrości zbiorowej liderów grupy zależy, czy legislacja zapewni realizację celów socjalnych, czy otworzy furtkę cwaniakom, żerującym na altruizmie aktywnych, zaradnych, wykształconych. I jaki podział uznajemy za sprawiedliwy. Zasoby mamy ograniczone. Każdy, kto w Polsce posiada więcej niż ok. 8000 m2 ziemi na własność, ogranicza możliwość zaspokojenia prawa do własności ziemi kogoś innego, bo tylko tyle mniej więcej ziemi przypada w Polsce na jednego obywatela. Zatem prawo własności ograniczonych zasobów nie może nie być prawnie regulowane jeżeli szanujemy drugiego człowieka.